ข่าว DMC NEWS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 257 / 7

ประโยค - วิทยาธิมรรแปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 4 (ในผม มีรูป ๔๕ ฉันใด) ในโกฐฐาน ๒๔ ที่เป็นฐานสมุฏฐาน (หากโกฐฐานที่จะ แยกกล่าวต่อไปเสีย ๕) ก็มีรูป (อย่างละ) ๔๕ ๆ ในนั้น ส่วนในโกฐฐานที่มีคุณและจิต (๒ อย

เอกสารนี้ให้ความรู้เกี่ยวกับโกฐฐานและรูปที่เกี่ยวข้องในวิทยาธิมรร แสดงให้เห็นถึงการจำแนกประเภทของรูปที่มีอยู่ในโกฐฐาน รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างจิตและรูปในสภาวะต่างๆ พร้อมชี้แจงถึงอาการที่ปรากฏในวิทยาธ

๑.๒. มาฎีกาว่า เพราะไม่ถือเอาสีสกละ ๑ จึงเหลือ ๔๘ รูปไม่ถือเอานั้น คงมันจะเป็นสัณฑุปป์ ด้วยว่าสํารุปเป็นอ่อนนะ คือเป็นเสียงเกิดแต่ๆ เช่นเสียงฟ้า เสียงผัส ฯลฯ เรียกว่าสุทธสรรคะเสียงเท่านั้น เป็นเสียงเก

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดในพุทธศาสนาที่เกี่ยวข้องกับเสียงและอัตมัติ โดยกล่าวถึงความหมายของคำว่าอุตมะและเสียงอันบริสุทธิ์ที่เกิดจากสภาวะแวดล้อม ไม่ถือเอาสีสกละและสัญญาละในการตีความ พุทธศาสนานั้นมีการกล่า

ประโยค ~ วิภัชธรรรมแปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 7 จิรพิพัฒนา เป็นธาตุ ๑๐ รูปที่เหลือ นับเป็นธรรมธาตุอย่างเดียว ส่วน หัวใจวิญญาณบูรณะว่า "จิตอาศัยอุจจาระรูปเป็นไป ชื่อว่าจักบูญ วิญญาณธาตุ" ดังนี้เป็นต้

ในตอนจบของวิภัชธรรม แสดงถึงการพิจารณาธาตุ ๑๘ ที่ประกอบด้วยวิญญาณธาตุและจิตโนธาตุต่าง ๆ โดยแบ่งแยกตามลักษณะของกายและนาม รวมถึงการใช้ปรัชญาในการวิเคราะห์เหตุและผล เพื่อเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างธาตุกับวิ

ประโยค - วิชาธรรมเป็นแปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 8 สัตว์วิญญาณธาตุ ว่าเป็นมนุษยตนะ กำหนดธรรมทั้งหลายมีผลสะเป็นต้นที่สัมบูญธาตุนี้ และรูปลักษณะว่าเป็นธรรมยตนะ ในอายตนะ ๑๒ นี้ อายตนะ ๑๐ ถึง เป็นรูป อายต

บทความนี้กล่าวถึงการกำหนดธรรมชาติของมนุษย์ที่เชื่อมโยงกับอายตนะ ๑๒ และขันธ์ ๕ โดยนำเสนอแนวทางปฏิบัติและการพิจารณาในพระศาสนา. รูปแบบของอายตนะ โดยแบ่งออกเป็นรูปและนาม ที่ส่งผลต่อการสร้างความเข้าใจด้านธร

ประโยคส - วิชาธรรมศาสตร์ คำ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 20 ว่านามอาศัยรูปเป็นไป ดังก่องอภัยจงเป็นไปโดยนั้น เพราะฉะนั้น พระโบราณาจารย์ทั้งหลายจึงกล่าวไว้ว่า ธรรมทั้งหลายมีสะเป็นที่ ๕ มีได้เกิดแต่ตา มีได้

เนื้อหาพูดถึงการที่ธรรมต่างๆ เกิดขึ้นจากรูปและเสียง รวมถึงการใช้ประสาทสัมผัสต่างๆ เช่น ตา หู จมูก และลิ้นในการเกิดขึ้นของสังขตธรรม โดยมีการเปรียบเทียบการเกิดนี้กับเหตุการณ์ในชีวิตประจำวัน ทำให้ผู้อ่าน

ประโยค - วิชาธรรมะเบื้องต้น ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 24 กังขาวิจารณาสุขนิเทศ ส่วนคุณอันขามความสงสัยในอธิษฐา เสียใจ ด้วยการกำหนด จับปัจจัยของนามรูปนั่นแหละ แล้วแต่ก็อยู่ ชื่อว่า กังขาวิจารณาสุขนิเทศ [

บทนี้พูดถึงการพิจารณาเหตุและปัจจัยของนามรูป โดยเฉพาะในบริบทของการตั้งสติและการพิจารณาในชีวิตประจำวัน ภิกษุผู้ที่ต้องเผชิญกับความสงสัยต้องเรียนรู้ที่จะมองหาสาเหตุที่ทำให้มีชีวิตอยู่ โดยคิดถึงนามรูปที่ไ

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปตาก 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 29 จิงมี ตันนหา เมื่อเวลานามี จิงมี เวทนา เมื่อผลสมี จิงมี ผลสมี เมื่อสphabetนาคม จิงมี นามรูปิ จิงมี นามรูปิ เมื่อ วิญญาณมี จิงมี วิญญาณ เมื่อสังขารทั้งห

บทสรุปนี้กล่าวถึงการกำหนดปัจจัยของนามรูปในทางปฏิจจสมุปบาทและกรรมวัฏ โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกิเลส สังขาร และปัจจัยที่นำไปสู่การเกิดในภพต่างๆ ซึ่งมีหลักการตามแนวทางของวิสุทธิมรรค และความสำคั

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ คาถา ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 43 เกิดขึ้น และตรีนปรัญญาเล่ามีในลำดับแห่งภูมิปัญญา แม้นเพราะเหตุนั้น พระ โยคั่งผู้ใคร่จะมาคามคามคามคามนึง วิสุทธิมรรคนี้พร้อมจึงต้องทำโยคะในกาลใ

บทความนี้สำรวจหลักการของวิสุทธิมรรคและปรัญญา 3 ประเภท ได้แก่ ญาณปรัญญา, วิปาสนาปัญญา และปานปรัญญา โดยเน้นการทำความเข้าใจลักษณะเฉพาะและความสำคัญในทางธรรม เพื่อให้นักปฏิบัติสามารถใช้ในชีวิตประจำวันและเข

ประโยค - วิชธรรมรรมเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้า 65 รูปที่มีวิบากจิตรเป็นสมบูรณ์ ชื่อว่ารูปมีจิตอันมีกรรมเป็นปัจจัยเป็นสมบูรณ์ โอชา (รูป) ที่ถึงความตั้งอยู่แล้วในอุปนิสัยเป็นสมบูรณ์ ทั้งหลาย ย่อมยังโอชัญ

เนื้อหาในตอนจบของวิชาธรรมรรมเปล ภาค 3 เสนอความเข้าใจเกี่ยวกับรูปที่มีวิบากจิตรเป็นสมบูรณ์และความสัมพันธ์กับกรรมและอุปนิสัย โดยกล่าวถึงโอชาและการตั้งอยู่ของรูปในอุปนิสัย ทำให้ผู้อ่านเข้าใจลักษณะของจิตแ

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 72 บรรดาตามฌานจิต ๑๑ ดวง แห่งกามาวจรจิตทั่วหลาย ดวงในจิต ดวงใดดวงหนึ่ง อันคู่ควรแก้วจะกิดขึ้นแน แม้ในวารที่เหลือ (มีโสดาทารเป็นต้น) ก็เช่นนี้ แต่ว่

ในตอนจบของวิสุทธิมรรคเปลภาคที่ ๓ นี้ กล่าวถึงการพิจารณาอรฺุปเปนาวและการตรวจสอบจิตโดยการพิจารณารูปและอาการต่างๆ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการบรรลุธรรมและปัญญาที่พัฒนาไปพร้อมกับการปฏิบัติทางจิต. โดยมีการยกตัวอ

ประโยค - วิสัยทัศน์การเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 86 [มนต์คริการโดยเกณฑ์สมบูรณ์ 4] พระโโยนิ้น ครับยกขึ้นสู่ไตรลักษณ์ในโโยมัตตรุโดย อาการต่าง ๆ อย่างนี้แล้ว กระจายรูปนั้นแหละออก ทำให้เป็น 4 ส่วน โดยเ

เนื้อหาลงลึกถึงการเปลี่ยนแปลงของรูปที่เกิดจากอาหารและอุดมรูป ผ่านแนวคิดเกี่ยวกับไตรลักษณ์ โดยอธิบายถึงความไม่เที่ยง ทุกข์ และอนัตตาของรูปเหล่านี้ รูปในระยะต่างๆ อธิบายถึงความรู้สึกอันเกิดจากหัวข้อที่ม

ประโยคสรุป - วิจารณ์ธรรมแปลภาค ๑ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 107 ขึ้นและลักษณะทีเปรไป จึงเห็นความเกิดและความเสื่อมแห่งขันธ์ ทั้งหลาย อันใด อันนี้เป็นเห็นความเกิดและความเสื่อมโดยมุนาข้อของ เธอ เพราะว่าลั

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ตามหลักพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับความเกิดและความเสื่อมของขันธ์ โดยอธิบายทั้งปัจจัยและขณะในการเห็นความเกิดขึ้นและการเสื่อมไปของสิ่งต่าง ๆ การเข้าใจในธรรมะนี้จะช่วยให้เกิดความหยั่ง

ประโยค - วิจักษณ์ธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 111 ถามว่า "กี่อุปิคสอ 10 นั้น เป็นใณ?" แก้วว่า 10 นั้น คือ โอกาส (แสงสว่าง) ญาณ ปีติ ปิติ สัทธิ (ความรำบาน) สุข อธิภูษิ (ความนุ่มใจเชือ) ปิติอาค

บทความนี้สำรวจความเกี่ยวข้องระหว่างอุปิคสอ 10 และความไม่เที่ยงในธรรม โดยเฉพาะในแง่ของโอกาสและญาณที่เกิดขึ้นเมื่อกิฏฐุมุมิสการ และกล่าวถึงความสำคัญของจิตในบริบทของอำนาจความรู้และอารมณ์เชิงบวกต่างๆ บทสอ

ปัญญาวิสนาม (เห็นแจ้งเป็นอธิปัญญา) วิภุผู้ฉลาดในอุปสาน ๓ และใน วิปุสน ๔ ย่อมไม่บ่าวไปในบำเพ็ญอุ ต่าง ๆ เหตุที่มีความฉลาดในอุปสาน ๓ และ การพิจารณานั้นจัดเป็นบาณ เพราะการพิจารณามีความหมาย ว่าว่า จัดเป็น

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับปัญญาวิสนาม ซึ่งคือการเห็นแจ้งและการพิจารณาอารมณ์ที่นำไปสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้งในชีวิต ในการพิจารณาอารมณ์และการฝึกปัญญา ช่วยในการหลีกเลี่ยงความแตกดับและการเสื่อมของจิตใจ โ

ประโยคส- วิญญาณภาษาแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 160 กล่าวไว้ (ข้างต้น) ว่า "พระโยคาวจรกำหนด (สังวร) อย่างนั้น เพื่ออญฺญา (วิธี) แห่งการปลดเปลื้องให้สำเร็จ ดังนี้ ด้วยการพิจารณา (รู้) เพียงเท่านี้

บทความนี้เน้นการพิจารณาญาณเพื่อให้สามารถเข้าใจความไม่เที่ยงของทุกสิ่ง โดยยกตัวอย่างจากคำสอนของพระโยคาวจรว่าการมองเห็นนิมิต ความทุกข์ และอนัตตานั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร ข้อความยังอธิบายถึงเหตุผลในการคิดเช

ประโยคสม- วิถีธรรมจักรแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 163 ของว่างเปล่าจากตัวตนดีดี จจากของ ๆ คนดีดี จจากความแน่นอนดีดี จากความมั่นคงดีดี จากความเฉยเมยดีดี จจากความเป็นของไม่มีความ แปรปรวนเป็นธรรมดีด

ในตอนจบของวิถีธรรมจักรแปลภาค 3 นี้ มุ่งเน้นไปที่แนวคิดเกี่ยวกับธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ที่มีความว่างเปล่า โดยวิจารณ์ถึงคุณค่าของรูปร่างและสาระในชีวิตที่ไม่สามารถจับต้องหรือยึดมั่นได้. การพิจารณาในความว่า

ประโยค - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒(ตอนจบ) - หน้าที่ 164 แน่นอนก็ดี โดยความเป็นของยั่งยืนก็ดี โดยความเป็นของเที่ยงแท้ก็ดี โดยความเป็นของไม่มีความแปรปรวนเป็นธรรมดาก็ดี เปรียบเหมือน ไม้ขี้ม้าแก่น หาปุ่

บทนี้กล่าวถึงความเป็นของธรรมชาติที่ไม่แปรปรวน โดยใช้สัญลักษณ์และเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ เช่น ไม้ขี้ม้าและต้นกล้วย รวมถึงการกำหนดสูตรตามอภิวาท ๑๐ ซึ่งเน้นให้เห็นถึงความเป็นจริงที่ไม่มีสาระ จึงเป็นเรื่อ

ประโยคผลอง - วิชญาธรรมวรรณคดี ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๑๗๑ [วิโมกขบุป ๓] ในการถึงว่าคือเป็นสมแห่งวิโมกข และในความเป็นปัจจัยเพื่ออ่านพระอริยบุคคลนั้น วิปัสสนาญาณนี้ คือว่าถึงชื่อความเป็นบุคคลแห่ง

เนื้อหานี้สำรวจความเป็นไปของวิโมกขบุค ๓ และความสำคัญของวิปัสสนาญาณในการเข้าถึงพระอริยบุคคล โดยการศึกษาจะเน้นถึงการพิจารณาเห็นซึ่งจิตและความเข้าใจในสังขรทั้งปวง เช่นเดียวกับการออกจากโลกที่ซับซ้อน ผ่านอ

ประโยคศ- วิชาติมรณแปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 176 ผู้ถือว่า สัทธารุณี ในขณะแห่งโลภะปิดมรรค กล่าวว่า สัทธารวมุต ใน ๓ สถานที่เหลือ (คือ ตั้งแต่โลภะปิดผลถึงอรหัตผล) ส่วน บุคคลใดบวมก็การเป็นทุกข์ เป็น

บทความนี้วิเคราะห์คติธรรมที่เกี่ยวข้องกับการถือว่า สัทธารุณี และ สัทธารวมุต ในบริบทของทุกข์และมรรคในพุทธศาสนา โดยอภิปรายลักษณะของบุคคลที่เข้าถึงอรหัตผลและกระบวนการในการพัฒนาทางจิตใจและปัญญาแต่ละขั้นตอ

ประโยคส- วิจารณ์ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 182 (พิจารณา) คุ้งขวางภายนอกด้วยเหมือนกัน เพราะฉะนั้น พระโยคาว- วรรณนั้น จึงเห็นบันทึของผู้อื่นดี อนุปนัคาสังกขรทั้งหลายดีดี ว่า ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตต

ในเนื้อหานี้ได้มีการพิจารณาถึงการยึดมั่นในสิ่งต่าง ๆ ทั้งภายในและภายนอก ตามแนวทางที่พระโยคาวรได้สอนไว้ว่า สิ่งเหล่านี้ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และเป็นอนัตตา จึงควรมีการพิจารณาอย่างลึกซึ้ง นอกจากนี้ยังได้มี